دست و پا زدن کودکان با شغل‌های کاذب +فیلم

به گزارش خبرنگار گروه جامعه خبرگزاری دانشجو، فرزانه فراهانی_ فکرش را بکنید پس از یک خستگی روزانه از کاری که خیلی‌هایمان این روزها بدون هیچ علاقه‌ و ذوقی تنها برای کسب درآمد به آن مشغول هستیم، چشم‌مان به دستان هنرمندی بیوفتد که سازی را می‌نوازد و رد صدایی را به جان بی‌رمق شهر می‌ریزد.

نوازندگان خیابانی همان‌هایی هستند که اغلب با نواختن موزیک‌ها و آهنگهای شاد سعی دارند لحظاتی مسافران و رهگذران خیابان‌های شهر را از فکر و خیال مشکلات بیرون کشیده و خاطره‌ای خوش را دوباره برایشان تداعی کنند.

گاهی هم با چاشنی یک موزیک غمگین ِ خاطره ساز لبخندی را بر لب عابرانی می‌آورند که روزی با آن آهنگ اشک ریخته‌اند و غمگین شده‌اند.

خبرنگار دانشجو در این گزارش به گفتگو با دو نوجوانی نشسته است که به گفته خودشان از وقتی کودکی خردسال بوده‌اند در خیابان‌های پایتخت ساز می‌زده‌ و نوازندگی می‌کرده‌اند.

فوت پدر پای دختر بچه‌ها را به موزیک خیابانی باز کرد!

دختران نوجوانی که چاشنی صدای سازشان صدای سرخوشی کودکانه‌ و دلنشین آن‌ها است و رهگذران و عابران خیابان را برای لحظاتی محو هنرنمایی خود می‌کنند.

خواهران غریبی که بعد از فوت پدر و شدت گرفتن بیماری مادر خود عنان زندگی را در دست‌های کوچک و پر امید خود گرفته‌اند و آرزوهای کوچک و بزرگشان را در خیابان‌های شهر جستجو می‌کنند و همه دلخوشی‌شان از نوازنده خیابانی بودن، در شادی دسته جمعی مردم و نگاه مهربانانه‌ای که به آن‌ها وجود دارد خلاصه می‌شود.

سحر و سپیده خواهران نوجوان نوازنده در خیابان‌های تهران هستند و به قول خودشان حدود ۱۰ سالی می‌شود که با ساز و بساط موزیک خود در خیابان‌های پایتخت رفت و آمد می‌کنند.

خواهر بزرگتر سپیده و ۱۴ سال دارد و سحر خواهر کوچکتر او ۱۲ ساله است و با نواختن موزیک در نقاط مختلف شهر تهران مشغول به کار هستند و در نبود پدر هزینه زندگی مادر، خواهر و برادرهای کوچکتر از خود را تهیه و تامین می‌کنند.

سپیده می‌گوید: اجرای موزیک خیابانی اوایل برایم سخت بود و از مردم خجالت می‌کشیدم چون نمیخواستم آن‌ها نگاهی که به گداهای خیابانی دارند را هم به ما داشته باشند.

وی معتقد است: بیشتر مردم در حال حاضر از اجرای ما در خیابان‌ها استقبال می‌کنند و رفتار خوب و مهربان آن‌ها ما را به یاد گرفتن موزیک‌های شاد و البته به روز تشویق و ترغیب می‌کند و نظر مردم همیشه برای ما در اولویت نواختن موزیک‌ها قرار داشته است.

این دختر نوجوان از روزهای سخت فوت پدر و نداشتن حامی برای تامین هزینه‌های زندگی خود و خانواده‌اش اینطور می‌گوید: وقتی فقط یک کودک ۵ ساله بودم پدرم بر اساس بیماری از دنیا رفت و ما تنها نان آور خانه خود را از دست دادیم.

سپیده به وضعیت جسمی ناخوش احوال مادرش اشاره کرد و گفت: پس از فوت پدرم، کار مادر ما نظافت منزل افراد پولدار در مناطق بالاشهر بود و خستگی و سختی اینکار او را هم به شدت بیمار و ناتوان کرده بود.

وی همچنین گفت: ما یک برادر بزرگتر از خودمان هم داریم که به تازگی ازدواج کرده و سرگرم زندگی خودش شده است و به همین دلیل من و خواهرم برای تامین هزینه‌های زندگی خودمان این کار را انجام می‌دهیم.

صدای ساز دهنی پدرم مرا به کار موزیک علاقه‌مند کرد؛

این نوازنده خیابانی یادآور شد: من تا کلاس سوم درس خوانده‌ام اما خواهرم سحر در حال حاضر کلاس ششم است و به هیچ عنوان اجازه نمی‌دهم او مثل من درس خواندن را رها کند و در کنار هم میخواهیم کار موزیک را هم به طور حرفه‌ای دنبال کنیم.

سپیده از سختی‌های نوازندگی خیابانی هم مطالبی را گفت و علت ادامه به این شغل را اینگونه توضیح داد: در حال حاضر سن ما کم است و نمی‌توانیم بسیاری از کارها را انجام بدهیم و البته ما از وقتی که خیلی کوچک بودیم به همراه پدرمان به بیرون می‌رفتیم و پدرم گاهی دف می‌نواخت و ساز دهنی را هم خوب می‌زد و هنوز پدرم با صدای سازی که در خیابان‌ها می‌زد در گوشم ماندگار است.

نوازندگان خیابانی شادی بخش شهروندان کسل و بی‌حوصله!

امان الله قرائی مقدم جامعه شناس در گفتگو با خبرنگار حوزه جامعه گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، نوازندگی خیابانی را جزو مشاغل نشاط آفرین در جوامع امروزی برشمرد و گفت: مدتهاست که تقریبا تمامی جامعه شناسان و پژوهشگران به مقوله نوازندگی خیابانی به چشم یک آسیب نگاه نمی‌کنند.

وی همچنین تاکید کرد: نوازندگی خیابانی دیگر شغلی کاذب و آسیب زننده به حساب نمی‌آید و شادی آفرینی و ایجاد نشاط و سرزندگی مردم و شهروندان از جمله مزایای حضور نوازندگان خیابانی در سطح شهر است.

این جامعه شناس خاطرنشان کرد: نواختن آهنگی شاد در معابر و نقاط پر تردد، برای مردمی که به دلیل وجود مشکلات متعدد در جنبه‌های مختلف زندگی خموده، کسل و بی‌حوصله هستند راهی برای رسیدن به یک شادی هر چند کوتاه و موقت است و چنین رخدادی در وضعیت سخت و پیچیده زندگی به ظاهر مدرن امروزی، برای تجدید انرژی و تقویت روحیه بسیار مورد نیاز است.

قرائی مقدم تصریح کرد: حضور نوازندگان خیابانی در سطح خیابان‌هایی چون شهر تهران آن‌هم در شرایط فعلی که وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم با بحران روبرو شده است نشاط اجتماعی را افزایش می‌دهد و فراهم کردن شرایط حضور چنین افرادی در معابر و پرهیز از برخوردهای تند و زننده با آن‌ها به افزایش این نشاط کمک می‌کند.

وی اضافه کرد: تهران شهر رنگارنگ گوناگون گویش‌ها و لهجه‌های مختلف است و بسیاری از نوازندگان خیابانی همزمان با نواختن ساز، شعری محلی را زمزمه می‌کنند و با خواندن ترانه‌های شاد و خاطره انگیز محلی، روحیه همزبانان و همشهری‌های خود را شارژ می‌کنند و این اتفاق موجب افزایش نشاط جمعی خواهد شد.

متکدیان خیابانی با نوازندگان خیابانی متفاوتند

این جامعه شناس یادآور شد: اگر چه اغلب نوازندگان خیابانی به بازخوانی و دوباره نوازی موزیک‌هایی که قبلا توسط خوانندگان بنام و مشهور خوانده شده‌اند می‌پردازند اما با این وجود استقبال خوبی از این افراد در سطح جامعه صورت می‌گیرد.

قرائی مقدم اضافه کرد: صدای نواختن موسیقی توسط نوازندگان خیابانی سطح شهر را معطر می‌کند و هر چند این موزیک تکراری باشد باز هم نشاط و سرزندگی آن برای مردم ستودنی بوده و مورد استقبال واقع می‌شود.

وی همچنین تصریح کرد: نوازنده خیابانی فردی خوش ذوق و هنرمند است که با ارائه هنر خود در صدد شاد کردن مردم و کسب درآمد برای گذران زندگی بوده و فعالیت آن‌ها با متکدیان خیابانی کاملا متفاوت است.

زندگی مدرن با همه دستاوردهایی که برای تسهیل در پیشبرد این سبک زندگی به همراه داشته، معضلات و آسیب‌های اجتماعی فراوانی هم برای جامعه شهری به جا گذاشته است.

مشکلات همیشگی هستند و راه گریزی برای داشتن زندگی بدون سختی و مشقت، حداقل در شرایط فعلی وجود ندارد و این ما هستیم که گاهی برای بهبود حالمان و رهایی از حجم غم و اندوه به زنگ تفریح‌هایی هر چند کوتاه و موقت نیاز داریم.